Eutyun
ՃԱՆԱՉԵԼ ԻՄԱՍՏՈՒԹՅՈՒՆ ԵՒ ԶԽՐԱՏ, ԻՄԱՆԱԼ ԶԲԱՆՍ ՀԱՆՃԱՐՈՅ
  Սկզբնաէջ      
                               ԷՈՒԹՅՈՒՆ-ԷԻԶՄ                                                                           Ուղեցույց 1  
                                                                                                                                        Ուղեցույց 2  
 
 

                               
                      ԱԶԳԱՅԻՆ «ՀՈԳԵԴԱՇՏ»          
          
                      ( ուղեցույց- 3)       
              
 

                                                                                    Տարտղնած մեխերը մեկ առ մեկ ուղղորդելու փոխարեն
                                                                                                բավական է ունենալ զորեղ մեկ մագնիս:


     Ցանկացած համակարգում կարևորագույն են ներքին հարակցումները: Նյութի պարագայում դրանք մանրամասնիկային ներքին կապերն են, որևէ երկրի տնտեսության մեջ՝ ճանապարհներն ու հաղորդակցության միջոցները, կենսահամակարգերում՝  նյարդային համակարգը, գլխուղեղում՝  նեյրոնային հարակցումները, որն էլ բնորոշում է մտածողության և ընդհանրապես հոգևոր հասունության որակը: Իսկ ընդհանրապես՝  ամբողջացնում և կենդանացնում է համակարգը, հակառակ դեպքում՝  ինքնաքայքայում: Մարդկային հանրույթների, իսկ ավելի որոշակի՝ ազգերի պարագայում այդ նրանց հենց «վիրտուալ»-աննյութական հոգի-հոգեդաշտ-ներաշխարհն է
( այլաբանորեն՝ «հոգևոր հայրենիքը», ավելի ընդարձակ՝  համամոլորակային ներոլորտ-նոոսֆերան), ազգ կարգավիճակի հիմնական նախապայմանը, նույնիսկ եթե կենսաբանական հանրույթը տարտղնած է աշխարհով մեկ կամ գտնվեր այլ մեկ մոլորակում:         

     Լավագույն վկայությունը հրեաների կենսափորձն է: Լինելով համասփռված ողջ երկրագնդով մեկ, նրանք միմիյանց հետ շաղկապված են թե՛ ոգե-գաղափարապես (թալմուդ, ավանդույթներ, սիոնիզմ )  և թե՛ հաղորդակցական ամենատարբեր միջոցներով ու գործառույթներով: Նկատենք, որ էլեկտրոնային ցանցերը հիմնականում նրանց մտահղացումներն են կամ գործունեության ասպարեզը: Կարելի պիտի լիներ մասնակիորեն նույնն ասել նաև հայոց մասին, սակայն սոսկ հատվածաբար, առանձին կուսակցությունների, հայրենակցական միությունների թե նման այլ կառույցների վերաբերյալ, բնականաբար խիստ թերզարգացած և տարերային: Իսկ առավել կազմակերպվածը խորհրդային իրականության ռուսամետ վերապրուկն է և աներևույթ «ոստայնը», անգամ եթե դրանց բոլոր օղակները միմյանց հետ անմիջականորեն շաղկապված չեն: Ըստ գործակալական սկզբունքի, նրանք սևեռված և առաջնորդվում են «հյուսիսային աստղով»:   

    Ուստի, նույնքան օրինաչափ և անհրաժեշտ է մեր պարագայում նույնպես ունենալ նման մի «աստեղնային տեսլական» կամ էութենական փարոս, ինչպես նաև հաղորդակացական համապատասխան միջոցներ:    
   Նկատի առնելով հայոց սփյուռքը և  էլեկտրոնային հաղորդակցությունների օրըստօրե աճող հնարավորությունները, «Էություն» միաբանությունը իր «Ազգ և նոր հազարամյակ» նախածրագրի առաջին «ԷԱԿԱՆՔ» հատորում (Երևան 2002թ., էջ 97-98) բարձրաձայնեց «ինտերնետային ազգի» գաղափարը, ինչը նույն թվին Սփյուռք-հայրենիք համաժողովում, աչքաբաց ռեֆերենտների խորհրդով, բայց առանց հասկանալու «կրակեց» Ռ. Քոչարյանը: Այնինչ, մեր կանխատեսումները առավել ճշմարիտ դուրս եկան, քան ենթադրում էինք: Ոչ միայն էլեկտրոնային միջոցների ու ցանցերի հեղեղմամբ ( Facebook, LinkedIn,Twitter, Digg, Reddit, և այլք ), այլև արտագաղթով ու սփյուռքի ահագնացմամբ: Առավել ևս համաշխարհային միգրացիաների եռուզեռման և թնջուկի պես մոլորակի ավելի ու ավելի փաթեթավորման պայմաններում:     

   Արդ, գոյապահպանումից ավելի ապագայի վերակառուցման և ազգային միջուկի հիրավի վերածննդյան համար հաղորդակցական այդ միջոցները դառնում են անշրջանցելի, հնարավորության դեպքում՝  այդպիս ազգային մի «սոցցանց», ինչը ծրագրավորողների առաքելությունն է և կլիներ նրանց հնարամտության արգասինքը: Եվ այդ նաև հայրենիքի անկախության պայմաններում և մասնավորապես ապագայում: Մինչ այդ պիտանի են գոյություն ունեցող միջոցները:  Հարկ է միայն տարբեր գաղթօջախներում գտնվեն կամ ինքնաբացահայտվեն պայծառատես, հավատավոր ու տեսլահար հայորդիք, յուրաքանչյուրը ստեղծելով ու ընդլայնելով հարակցումների իր շրջանակը: Ընթացքում այս երևույթը կարող է ստանալ «ձեթային կաթիլների» էֆեկտ և աստիճանաբար ծածկել ողջ սփյուռքը, անշուշտ ներառելով նաև հայրենիքը:
   Անշուշտ, այդ ամենը կարծեք նորություն չէ, կատարվում է ինքնաբերաբար, բնազդների թե հանգամանքների բերումով: Սակայն, նախ հիշեցնենք, որ այդ միմիայն միջոց է, ինչպես ամեն մի գործիք, ինտերնետը կամ հեռուստացույցը, բայց դեռ ոչ բովանդակություն: Թեև որպես այդպիսինը այն նույնպես կապակցող «տեխնիկական» հանգամանքը է: Իսկ տեսլահար ու հավատավոր հայորդիք թե շրջանակներ կան ամենուր: Փաստորեն մնում է հաստատվեն ու հարակցվեն, վասն այդ գտնելով էութենական «փարոսը» կամ ընդհակառակը՝ այն նրանց ուղղորդի և հարակցի:
        
    Եվ այստեղ էլ քանակը որոշիչ չէ: Այս գործընթացում գերկարևոր է «բովանդակությունը», ոգե-գաղափարական նույն «մագնիսը» կամ նպատակային տեսլականը, նախագծի բուն էությունն ու դրան հասնելու գոնե հիմնական ուղիները: Դրանք բոլորն էլ առնչվում են տիեզերական օրինաչափությունների, ապագագիտության, համամարդկային էվոլյուցիոն հեռանկարների և էիզմի հիմնադրույթների հետ: Այդ իսկ նպատակով, փորձում ենք  ընթացիկ խնդրականները պարբերաբար զուգորդել մատչելի օրինակներով և էիզմի առանձին դրույթներով: Զի, էիզմի թվացյալ անմատչելիությունը մնում է հիմնական խոչընդոտը, ինչն էլ վաղ թե ուշ հարկ է լինելու հաղթահարել գոնե էական անհատների ու շրջանակների կողմից: Առայժմ դրան կարող են ծառայել սույն www.eutyun.org կայքը, զուգահեռ ու տարատեսակ բլոգեր և Էության թե հարակից նյութերի թվայնացումները, ինչպես նաև դրանց վերաբերյալ քննարկումներ, մտափոխանակություններն ու ֆորումները:   

  Առայժմ միայն հուշենք, որ նշյալ էվոլյուցիոն հեռանկարները ուղղվում են դեպի ամենայնի ինֆորմատիզացում և... ինֆորմատականացում (վերջինս՝ առանձին շարադրանքով ), ինչին էլ մասնակիորեն ծառայելու է «ազգային հոգեցանցը»: Իսկ ըստ էիզմի, նյութ-էներգիա-ինֆորմացիա-էություն  էվոլյուցիոն սանդղակում այդ ֆենոմենը միջանկյալ աստիճան է ( http://www.eutyun.org/S/E/GN/Informacia.htm ):  Տարբեր առիթներով նշել ենք, որ կեցականորեն դրանց համապատասխանում են նյութա-ինդուստրիալ, էներգետիկ և արդ ինֆորմացիոն դարաշրջանները, յուրաքանչյուրը իր փիլիսոփայությամբ ( մատերիալիզմ, էներգետիզմ, սիանտոլոգիա-գիտաբանություն ևն ): Զուտ ինֆորմացիոն դարաշրջանին հաջորդելու է էութենական իրականությունն ու հոգևոր-գիտակցական վերաճը, նույնպես իր Էություն-էիզմ յուրօրինակ աշխարհայացքով (դրանք եղել և «կոնվեկցիոն շրջանառության» մեջ միշտ էլ վերադառնում են նորովի ):  Եվ այդպես մինչև համատիեզերական «վերջնական վիճակ»: Այսինքն՝ վերադարձը տիեզերաբանորեն Եզակիություն, ըստ էիզմի՝ գերԷություն:      
    Մինչ այդ՝ «երկրային արքայություն», որպես հավերժության ճանապարհ:      
    Բնականաբար, ըստ «բնական ընտրության»: Ուստի.         
   «Սլացող թիրախին միշտ էլ անհրաժեշտ է նշանառել թռիչքից առաջ...»:   

 Հ.Գ. Սույն թվի սեպտեմբեր 3-ից հետո ռուսական շրջանակներից «ռուսամետ էլիտայի» ձևավորման հորդորը, իսկ ռուսահայ գործակալների կողմից Հայաստանը սփյուռքի «էպիկենտրոն» դարձնելու կարգակոչերը ահազանգում են, որ «օկուպանտները» միայն Հայաստանով չեն սահմանափակվելու և դրա համար օգտագործելու են իրենց բոլոր լծակները, այդ թվում նաև էլեկտրոնային և վիրտուալ: Իսկ այնպես, դասական ընդդիմությունը և յուրացման տեխնոլոգիաները իրենցն են ու իրենցը: Ստացվում է, որ ազդեցություն-հակազդեցություն բնականոն սկզբունքով այդ նրանք են ակամա մեզ հորդորում ինքնապահպանության բնազդով թե գիտակցությամբ ինքակազմակերպվել ըստ ժամանակի պահանջի:   
        
«Ջուրն անշուշտ ինքն է գտնում իր ճամփան, սակայն տեղանքի թելադրանքով»...                                                                                                                                                                           
 
Ալեքսանդր Արորդի Վարպետյան                                                 Մարսել, 29 սեպտեմբեր 2013թ.

                                                                                    ¡  ¡  ¡